Het fjell te voet.

Wie heeft leren wandelen in de Alpen, in Tirol of op een meerdaagse hut-tot-hut-tocht, brengt het juiste mee. Het ritme van een Noorse wandeldag is vertrouwd: de gestage klim, de lange oversteek door berk en weide, de afdaling naar het water. De verschillen liggen elders. Noorwegen is weidser en leger, het weer ruwer, en de hoogvlakten zijn uitgestrekte plateaus in plaats van scherpe graten - eerder Hardangervidda dan een Alpentop.

Het tweede verschil is de infrastructuur. De Noorse wandelvereniging (DNT), opgericht in 1868, onderhoudt meer dan 550 bemande en zelfbedieningshutten, verbonden door zo'n 22.000 kilometer gemarkeerde zomerpaden. De markering is soberder dan je in de Alpen gewend bent, de hutten zijn groter, en veel draait op vertrouwen. Het allemannsretten staat vrij kamperen en lopen in het ongecultiveerde landschap toe - een vrijheid die in de Alpen zo niet bestaat.

Wat wij cureren, is het doordachte einde van het spectrum. Vijf tot negen dagen, van hut tot hut of vanuit een vaste basis, met eerlijk opgegeven dagetappes en niveaus. Elke reis die wij aanraden is boekbaar bij een Noorse reisorganisatie die wij al jaren kennen - tegen dezelfde prijs als rechtstreeks boeken. Wij voeren de reizen niet zelf uit. Wij weten alleen welke de juiste is. Meer over de cultuur erachter: friluftsliv.